Бұл мақалада Ибн Рушдтың философиялық мұрасындағы Бейболмыс (небытие) концептісінің мазмұны лингвофилософиялық тұрғыдан талданады. Зерттеу барысында ойшылдың «мүмкіндік», «болмыс» және «бейболмыс» ұғымдары арқылы әлемнің жаратылысы мен оның онтологиялық құрылымын сипаттау тәсілдері ашылады. Автор Ибн Рушдтың мүмкіндіктің үш деңгейін — реалды, абстрактылы және тең ықтималдықтағы медиалық формаларын — айқындау арқылы болмыс пен бейболмыстың арақатынасын түсіндіруін терең талдайды. Мақалада Бейболмыстың тілдік көріністері, мағына мен денотат арасындағы қайшылықтар, «бар» мен «жоқ» ұғымдарының лингвистикалық және философиялық табиғаты сарапталып, Бейболмыс туралы түсініктің метафизикалық және семиотикалық аспектілері тұжырымдалады.